شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس یکم : نیکی

نوع ادبی تمام بیت‌ها درست آمده است به جز گزینۀ .......... .

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق دربند است (غنایی)

بر درِ ارباب بی مروّت دنیا / چند نشینی که خواجه کی به درآید؟ (تعلیمی)

ناگهان قفل بزرگ تیرگی را می‌گشاید / آن‌که در دستش کلید شهر پر آیینه دارد (انقلاب اسلامی)

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی‌کند / کسی به کوچه سار شب، درِ سحر نمی‌زند (غنایی)

آرایهٔ «تضاد» در همهٔ ابیات دیده می‌شود، به‌جز:

با شیر پنجه کردن روبه نه رای بود / باطل خیال بست و خلاف آمدش گمان

چه سانَت پرسم از گرد ره آخر / بگو شیر آمدی یا روبه آخر

شغال نگون‌بخت را شیر خورد / بماند آنچه روباه از آن سیر خورد

برو شیر درّنده باش ای دغل / مینداز خود را چو روباه شل

در کدام بیت غلط املایی وجود دارد؟

لطیفه‌ای عجب است این که لعل سیرابش/ مدام می‌چکد و کم نمی‌شود آبش

کسی که راه به بحر محیط وحدت برد/ غریب نیست در آغوش دشت سیلابش

چو تیر سخت کمان می‌رود برون عارف/ ز مسجدی که بود رو به خلق مهرابش

قدی که خم شود از بار درد و غم صائب/ نهنگ می‌کشد از بحر عشق قلاّبش

معنی چند واژه‌ی روبه‌روی آن نادرست نوشته شده است؟

«شراع: خیمه/ فروماندن: متحیّر شدن/ نژند: اندوهگین/ شوریده‌رنگ: آشفته‌حال/ تیره‌رایی: گمراهی/ شَل: دست و پای از کارافتاده/ دَغَل: حیله‌گر/ زنخدان: ابزار دوختن»

چهار

سه

دو

یک