شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20716

موضوع و نوع- قلمرو دانشی- هدف- مخاطب

مخاطب-قلمرو دانشی-هدف- موضوع و نوع

مخاطب- قلمرو دانشی- موضوع و نوع- هدف

موضوع و نوع- قلمرو دانشی- مخاطب- هدف

یکی گفت سالار خوالیگران / همی نالد از شاه وَز مهتران

به شهر اندر آوای رود و سرود / به هم برکشیدند چون تار و پود

نگردد پراگنده مویت سپید / ز گیتی سپیدی کند ناامید

کجا عقل یا شرع فتوا دهد / که اهل خرد دین به دنیا دهد

بگیر و به گیسوی او بر بدوز / به نیک‌اختر و فال گیتی‌فروز (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

وز آن پس جهان یکسر آباد کرد / همه روی گیتی پر از داد کرد (سادگی زبان شعر)

 یگانه گشته از اصل زمانه / به الفاظ متین و رای متقن (کمی لغات عربی)

الا تا ماه نو خیده کمان است / سپر گردد مَهِ داه و چهارا (کهنه و مهجور بودن برخی از لغات)

استفاده از دو نشانه برای یک متمم.

استفاده از تشبیه حسی در توصیف اسب رستم.

استفاده از قافیه «گبر» و «ببر» که دارای جناس است.

استفاده از قالب مثنوی برای توصیف میدان نبرد.

دل بر تو بستم و به تو بس کردم از جهان / وندر جهان ز من دل من دیدن تو خواست (معشوق زمینی)

جز راست مگوی گاه و بیگاه / تا حاجت نایدت به سوگند (اشعار پندآموز ساده)

شاد زی با سیاه‌چشمان شاد / که جهان نیست جز فسانه و باد (غلبه روح شادی و نشاط در شعر)

گفتم که کوژ (:خمیده) کرد مرا قدّت ای رفیق / گفتا: رفیقِ تیر که باشد به جز کمان (غلبه روح حماسه برای اشعار)