شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 5166

خداوند برای آن بندگانی که کارهای نیک می‌کنند و نسبت به یکدیگر مهربانند، بهترین حافظ و نگهبان است.

بهترین بندگان خداوند آنانند که باور دارند مهربان‌ترین مهربانان، خداوند است.

حفاظت و حراست خداوند از بندگان، برخاسته از رحمت گسترده‌ی اوست.

خداوند فارغ از آن‌که بنده‌ای را دوست داشته باشد یا نداشته باشد، محافظ اوست.

هم آگه و هم ناگه، مهمانِ من آمد او / دل گفت که کي آمد؟ جان گفت مهِ مه‌رو

او آمد در خانه ما جمله چو ديوانه / اندر طلبِ آن مه، رفته به ميانِ کو

او نعره‌زنان گشته از خانه که: «اين جايم» / ما غافل از اين نعره، هم نعره‌زنان هر سو

جرمي ندارم بيش از اين کز جان وفادارم تو را / ور قصد آزارم کني هرگز نيازارم تو را

زين جور بر جانم کنون، دست از جفا شستي به خون / جانا چه خواهد شد فزون، آخر ز آزارم تو را

آب رخان من مبر، دل رفت و جان را درنگر / تيمار کار من بخور، کز جان خريدارم تو را

يار گرد وفا نمي‌گردد / حاجتي زو روا نمي‌گردد

ما به گرد درش همي‌گرديم / گرچه او گرد ما نمي‌گردد

يک زمان صحبت جدايي يار / از بر ما جدا نمي‌گردد

دردم فزود و دست به درمان نمي‌رسد / صبرم رسيد و هجر به پايان نمي‌رسد

بر خوان از آن که طعمه‌ی جان است هيچ تن / آن‌جا به پاي عقل به‌جز جان نمي‌رسد

جان داده‌ام مگر که به جانان خود رسم / جانم برون شده‌ست و به جانان نمي‌رسد

به‌جای آورده است ولی شکرش کامل نیست، چرا که شکر واقعی با شکر زبانی همراه نمی‌شود.

برخلاف شکر واقعی به‌جای آورده است، چرا که شکر واقعی، استفاده از نعمت‌های خداوند در راه او و دوری از حرام است.

به جای نیاورده است، چرا که شکر زبانی حتماً باید با عبارت عربی «الحمدلله» باشد.

قبول کرده است و به جای آورده است و همین شکر آن‌قدر ارزشمند است که مجوّز انجام هر کاری را صادر می‌کند.

مرور زیبایی‌های آفرینش با شگفتی و اعجاب باید با تأمّل و عبرت همراه باشد.

آراستگی و پاکدلی، ما را با جهان پرشکوه الهی همراه و همسایه می‌کند.

فرصت‌ها مثل گذشتن ابرها می‌گذرد، فرصت‌های خوب و عزیز را دریابید.

آفریدگار همة شکوفه‌ها و زیبایی‌ها، اوست که همیشه با ماست.