شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16140

سرو زد با قامتش لاف دروغ از راستی / مردم صاحب‌نظر داند که قولش باطل است

چه نشینی ای قیامت بنمای سرو قامت / به خلاف سرو بستان که ندارد اعتدالی

به جولان و خرامیدن درآمد سرو بستانی / تو نیز ای سرو روحانی بکن یک بار جولانی

درخت قامت سیمین‌برت مگر طوبی‌ست / که هیچ سرو ندیدم که این بدان ماند

حق ز ادراک خلق مستور است                             از مقام مقربّان دور است

ذرّه کی ظرف انبساط شود؟                              حق محیط است، کی محاط شود؟

با کَرَم‌های بی‌نهایت تو                                         قطره، بحریست از عنایت تو

حق بود نزد بینش احرار                                          محتجب از عقول چون ابصار