شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 21892

کی بُود کاین درد را درمان کنی/ کی بُود کاین رنج را آسان کنی 

چه کرده‌ام که دلم از فراق خون کردی/ چه اوفتاد که درد دلم فزون کردی 

چو دودین آتشی کابش به روی اندر زنی ناگه/ چو چشم بی دلی کز دیدن دلبر شود بینا

هوای روشن از رنگش مغبّر گشت و شد تیره/ چو جان کافر کشته ز تیغ خسرو والا 

نه هر که بست کمر راه و سروری دارد/ نه هر که داشت زره نهمت و خطر دارد

دورها چرخ را بپیمودند/ قرن‌ها نیز هم بپیمایند

چه بیم داری از شیر کو ندارد چنگ/ چه خیر جویی از خوشه کو ندارد بر

خار دیوارم که از برگ و نوا بیطالعم/ از ثبات خویش در نشو و نما بیطالعم

دانه باشی مرغکانت برچنند / غنچه باشی کودکانت برکنند

حاصل ذوق و هنر خون جگر بود مرا / این هم از بی‌هنری‌های هنر بود مرا

بوستانی است صدر تو، ز نعیم / آسمانی است قدر تو، ز جلال

دل به امید روی او همدم جان نمی‌شود / جان به هوای کوی او خدمت تن نمی‌کند