شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25844

حریص را نکند نعمت دو عالم سیر/ همیشه آتش سوزنده اشتها دارد (تشخیص-تلمیح)

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن/ مگر آنکه شمع رویت به رهم چراغ دارد (تشبیه-تناسب)

سزدم چو ابر بهمن که برین چمن بگریم/ طربآشیان بلبل بنگر که زاغ دارد (تناسب-تشخیص)

سر ما فرو نیاید به کمان ابروی کس/ که درون گوشهگیران ز جهان فراغ دارد (مجاز-کنایه)

کمان به زه را به بازو فگند/ به بند کمر بر، بزد تیر چند

تهمتن به قلب اندر آمد نخست/ زمین را به خون دلیران بشست

به رستم بر، آن‌گه ببارید تیر/ تهمتن بدو گفت: بر خیره خیر

پای‌هاشان را به بند و دست‌هاشان را به بر/ مغزهاشان را بکوب و خانه‌هاشان را بکاب

متن بر سپردن امور به فردی کاردان تأکید دارد.

در متن آرایه تشخیص به‌کار رفته است.

جمله دوم کنایه از «شکست نخوردن در امور و رسیدن به خواسته‌ها» است.

آرایه‌های تشبیه و تلمیح در متن وجود دارد.