شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19026

هر نفسی که فرو می رود ، ممدّ حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ، ضایع

آن را که فرمان نبرند، سر رشته کار از دستش برون است.

توانگری به هنر است و بزرگی به خرد

وصیت می‌کنم جان را که هر دم بر سرش گردی / وصیت این کنم باری چو خواهم کرد تسلیمش

دل شب بس که در حساب خودند / هست روز حساب درویشان

اگر از شکوه خاموشم نه خرسندی‌ست می‌خواهم / که در دیوان محشر مهر از این طومار بردارم

فردای قیامت که حساب همه خواهند / خونین‌کفنان هیچ حساب از تو نخواهند