شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12438

هر چه در خاطرت بیندیشی / همه معلوم اوست‌ در پیشی

آن که زاندیشه‌ها برون است او / بری از چند و چه و چون است او

هزاران قرن عقل پیر درتاخت / کمالت ذرّه‌ای زین راه نشناخت

نه بر اوجِ ذاتَش پَرَد مُرغِ وَهم / نه در ذیلِ وَصفش رسد دستِ فهم

یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد / از کوزه شکسته‌ای دمی آبی سرد
مأمورِ کم از خودی چرا باید بود؟ / یا خدمتِ‌ چون خودی چرا باید کرد؟

آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش / چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش
کس دشمن من نیست منم دشمن خویش / ای وای من و دست من و دامن خویش

لب بر لب کوزه بردم از غایت آز / تا زو طلبم واسطه عمر دراز
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز: / می‌خور که بدین جهان نمی‌آیی باز

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب / جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد از آتش و آب

در احسان بگشا و پس دیوار مرو

وقت کار است بیا کار کن از کار مرو

همگی گوش شو اکنون سوی گفتار مرو

جز سوی احمد بگزیده مختار مرو

گر دست ما ز دامن وصل تو کوته است                                  اندر هوای قدّ تو همّت بلند بود

پیش قد تو سرو تمایل زیاد کرد                                 بادش فکند باز که بس خودپسند بود

آن دانه‌های خال سیه بر رخت مگر                                    از بحر چشم‌زخم بر آتش سپند بود

از قید زلف دلکش تو کس نبرد جان                               زیرا که مو به مو همه قید و کمند بود