شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19025

کشانی بدو گفت با تو سلیح / نبینم همی جز فسوس و مزیح

به آورد با او بسنده نبود / بپیچید زو روی و برگاشت زود

بپوشید درع سواران جنگ / نبود اندر آن کار جای درنگ 

چنان ننگش آمد ز کار هجیر / که شد لاله رنگش به کردار غیر

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را               دزد دانا می‌کُشد اول چراغ خانه را

سینه گو شعله آتشکده فارس بکُش        دیده گو آب رخ دجله‌ی بغداد ببر

یا رب مگیرش ارچه دل چون کبوترم      افکند و کُشت و عزت صید حرم نداشت

تو برخیز، که اصلاح چراغ می‌کنم و چراغ را در اصطلاح کردن بکش.

 اگرچه نرگس‌دان‌ها ز سیم و زر سازند / برای نرگس هم خاک نرگسستان به                                                                                                                                                                                           به غربت اندر اگر سیم و زر فراوان است / هنوز هم وطن خویش و بیت احزان به

 از برون تن است روزی‌ده / وز درون دل است راه‌نمای                                                                                                                                                                                                                         خواجه‌ی شاعران از این‌جا گفت: / ای درون‌پرور برون‌آرای

 چه باک است از بلاها عاشقان را / که نوح از آفت طوفان نترسد                                                                                                                                                                                                            به عشق از جان تقرّب کرده عاشق / چو اسماعیل از قربان نترسد

مقدار آفتاب ندانند مردمان / تا نور او نگردد از آسمان جدا                                                                                                                                                                                                                     اندر حضر نباشد آزاده را خطر / کاندر حجر نباشد یاقوت را بها