شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12423

نگران با من استاده سحر / صبح می‌خواهد از من / کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر / در جگر خاری لیکن / از ره این سفرم می‌شکند

دست‌ها می‌سایم / تا دری بگشایم / به عبث می‌پایم / که به در کس آید

گرم یادآوری یا نه / من از یادت نمی‌کاهم / تو را من چشم در راهم

نازک آرای تن ساق گلی / که به جانش کشتم / و به جان دادمش آب / ای دریغا به برم می‌شکند

اگر تو بشکنی دوستان سلام کنند/ که جور قاعده باشد که بر غلام کند ( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

توبه کند مردم از گناه به شعبان/ در رمضان نیز چشم های تو مست است ( مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)

گر بانگ برآِد که سری بر قدمی رخت / بسیار مگویید که بسیار نباشد(مفعئل مفاعیل مفاعیل مفاعی)

هر صبحدم نسیم گل از بوسان توست/ الحان بلبل از نفس دوستان توست( مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن)