شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 11: دوران متأخر | آزمون شماره 17574

فلسفه ملاصدرا متکی بر عقل و استدلال عقلی است نه شهود قلبی و بیان نقلی.

موضوع اصلی مباحث فلسفی ملاصدرا، به موجود بما هو موجود مربوط می‌شود.

بهره‌مندی ملاصدرا از عرفان و شهود و یا وحی قرآنی، فلسفه او را از معیارهای فلسفی تهی نمی‌سازد.

ملاصدرا در مقام یک فیلسوف می‌داند که میزان و ملاک فلسفی بودن یک متن صرفاً موضوع آن است.

از دیدگاه فیلسوفان الهی روح انسان می‌تواند با تهذیب نفس به مرتبه‌ای برسد که همچون عقول بسیاری از حقایق را شهود کند.

از نظر این فیلسوفان انسان در صورتی می‌تواند به شهود حقایق دست پیدا کند که مفاهیم کلی را درک کند.

آن‌ها معتقدند انسان آنگاه که مفاهیم کلی را در قالب استدلال منطقی قرار می‌دهد می‌تواند به شهود حقایق نائل شود.

شهود حقایق برای انسان فقط زمانی ممکن است که قوه استدلال در او زائل شود و قدرت روحی جایگزین آن شود.