شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11279

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست/ که زنده ابد است آدمی که کشتۀ اوست
 

دل من بی‌تو جهانی است پر از فتنه و شور/ بده آن بادۀ نوشین که جهان بر باد است
 

دل‌های مرده زندگی از سر گرفته‌اند/ تا چون مسیح با لب جان‌پرور آمدی
 

کوه‌کن زنده نخواهد شدن از نفخۀ صور/ مگرش مژدۀ وصل از برِ شیرین آرند 

 بر سر آب روان زندگانی چون حباب / ساده لوحی بین که رنگ خانه می‌ریزیم ما

در گلشنی که خرمن گل می‌رود به باد / دلبستگی به خار و خس آشیانه چیست؟

در کار جهان صرف مکن عمر به امید / کافسوس بود حاصل این کار و دگر هیچ

نه یک دلبستگی دارد بدان زلف «اوحدی» کاو را / اگر پنجاه دل بودی به جان در زلف او بستی