شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - فلسفه 1 | آزمون شماره 2846

در گذشته برخی از مباحث فلسفی در ضمن مباحث معرفت شناسی مطرح می شدند .

معنا و مفهوم معرفت و شناخت روشن است و نیازی به تعریف ندارد . 

توجه ویژۀ کانت ، فیلسوف قرن هجدهم آلمان ، به شناخت سبب شد که شاخۀ « معرفت شناسیِ فلسفه » رشد بیشتری کند .

در گذر زمان و به دلیل طرح پرسش های جدید ، معرفت شناسی به عنوان شاخه ای مستقل مطرح شد .

بحث امکان شناخت فرع بر معرفت به وجود است.

معرفت ‌شناسی به نوعی ذیل وجودشناسی قرار می ‌گیرد.

برای اطمینان از وجود علیت باید به امکان شناخت آن پرداخت.

موضوع هستی ‌شناسی احکامی کلی درباره وجود هستند.

در هر دو علم برای حل مسائل می‌توان از حواس و تجربه بهره برد.

هر دو از نظر روش مشابه بوده اما در موضوع متفاوت‌اند.

هر دو برای کشف مجهول به تجزیه و تحلیل دانسته‌ها می‌پردازند.

هر دو فقط از عملیات فکری و استدلالی استفاده می‌کنند.

تجربة علمی صلاحیت و توان ورود به برخی از حیطه‌های معرفت بشری را ندارد.

با آن‌چه که در دانش تجربی کسب می‌شود، نمی‌توان باورهای سودمندی کسب کرد.

امور قابل ارزیابی تجربی، در صورتی‌که با تجربه اثبات نشوند، فاقد اعتبار معرفتی هستند.

هر فردی متناسب با وضعیت خود، به شناختی می‌رسد که با شناخت دیگری متفاوت است.

افلاطون: اگر انسان به جهان برتر یا همان مثل راه یابد، می تواند حقایق آن را نظاره کند.

هراکلیتوس: در شناخت حسی خطا راه دارد اما می توان با فن منطق از این خطاها دوری جست.

شیخ اشراق: عارفی که فاقد نیروی تفکر و تحلیل عقلانی باشد، عارفی ناقص است.

پروتاگوراس: حقیقت برای هر کس، نتیجه حواس اوست.