شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 12724

در نوعی گیرنده‌ی حسی پوست با انتهای دندریت آزاد، می‌تواند سازش ایجاد نشود.

گیرنده‌ی دمایی در دیواره‌ی بزرگ سیاهرگ زیرین جزء گیرنده‌های حسی پیکری است.

انتهای دندریت گیرنده­ی فشار در پوست توسط بافت پوششی چند لایه­ای پوشانده شده است.

این گیرنده‌‌ها می‌توانند اطلاعات حسی را به دستگاه عصبی مرکزی ارسال ‌کنند.

می‌ تواند پیام عصبی را به صورت جهشی به سمت جسم یاخته‌ ای خود هدایت کند.

همانند سطحی‌ ترین گیرنده ‌های پوست، در تماس با غشای پایه قرار دارد.

پس از تحریک، پیام عصبی را از طریق ریشه ‌ی پشتی وارد نخاع می کند.

بر اثر فشار و فشرده شدن پوشش اطرافش، پیام عصبی را ارسال می ‌کند.

ممکن نیست به تغییرات دمایی سطح بدن حساسیت نشان دهند.

ممکن نیست در نتیجه تحریک شدن آن‌ها، حجم تنفسی دردقیقه افزایش یابد.

همواره در صورت برخورد با محرک ثابت، پیام کمتری به مغز ارسال کرده و سازش می‌یابند.

ممکن است بتوانند چگونگی قرارگیری قسمت‌های مختلف بدن نسبت به هم را به مغز اطلاع دهد.

الزاماً با عدم ارسال پیام عصبی همراه نیست.

می‌تواند برای هر گیرندة با انتهای دارینه آزاد رخ دهد.

هر گونه تغییر شدت محرک از بروز ‌این پدیده جلوگیری می‌کند.

در طی بروز ‌این پدیده ممکن است پردازش اطلاعات مهم‌تری در مغز انجام گیرد.

در گیرنده‌های حواس پیکری برخلاف حواس ویژه رخ می‌دهد.

سازش یافتن هر گیرنده‌ای باعث ارسال نشدن پیام به مغز می‌شود.

هدف از پدیده سازش، پردازش اطلاعات مهم تر توسط مغز است.

ارسال کمتر پیام‌ها در طی این پدیده، می‌توند به دلیل کاکرد نادرست گیرنده باشد.