شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 20480

دو

یک

چهار

سه

هجای کشیده معادل یک هجای بلند و یک هجای کوتاه است.

هجای پایانی اوزان، همواره بلند در نظر گرفته می‌شود.

در کلمۀ «خوانایی» سه مصوت وجود دارد.

کلمۀ «آش» یک کلمۀ تک هجایی و هجای بلند است.

باده ده آن یارِ قدح باره را / یارِ ترش‌روی شکر‌پاره را

زهی سرچشمه‌ای کز فرّ جوشش / بجوشد هر دمی از عین جان، آب

بنشسته‌ام من بر درت تا بو که برجوشد وفا / باشد که بگشایی دری گویی که برخیز اندرآ

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند / به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند

تو را که هر چه مرادست در جهان داری (18 صامت)

کنجی که برف پیش همی‌داشت گل گرفت (13 مصوت)

مرا بسود و فروریخت هر چه دندان بود (19 صامت)

با ادب را، ادبْ سپاه بس است (10 مصوت)