شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 20595

این زبان در مرحله‌ای میان فارسی باستان و فارسی نو (دری) قرار دارد

فارسی میانه در دورۀ هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان مرسوم بود

این زبان در محدوده ۳۰۰ ق.م تا حدود ۷۰۰ م رواج داشت

زبان‌های پارتی و پهلوی زیرمجموعۀ زبان فارسی میانه هستند

قرن چهارم- فارسی- زبان عربی

قرن چهارم و اوایل قرن پنجم- عربی- فارسی دری

قرن چهارم و اواخر قرن پنجم- عربی- فارسی دری

قرن پنجم- فارسی- زبان عربی

الف ، پ

ب،پ

الف ، ت

ت، ث

زبان فارسی باستان در دوره هخامنشیان رایج بود. آثار برجای مانده این زبان به خط میخی است.

زبان پارتی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

شاخه شمالی از گروه غربی فارسی میانه را پهلوانیک می‌گویند.

منظومه‌هایی چون یادگار زریران و درخت آسوریک اصلی پهلوی دارند.

انوری – ششم

آغاجی – چهارم 

ناصرخسرو – پنجم

جمال‌الدین عبدالرزّاق اصفهانی – ششم