شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15190

چون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافت/ هر که گرد خویش دوری چند در گرداب زد

خود به خود چون غنچه وا شد عقده‌ها از کار من/ تا در این بستان‌سرا دست و دلم از کار شد

خون دل شد در بساط سینه‌اش یاقوت و لعل/ هر که زیر تیغ چون کهسار دست و پا نزد

بس که دل افسرده زین دریای پر نیرنگ شد/ چون صدف هر قطرۀ آبی که خوردم سنگ شد

خم آن طرّه مشکین و دل مسکینم / مثل شهپر شاهین و کبوتر باشد

ای خوش آن دم که به بستان تو می‌نالیدم / سرو بالای تو می‌دیدم و می‌بالیدم

باغ رخسار تو می‌دیدم و دل می‌دادم / گرد گلزار تو می‌گشتم و گل می‌چیدم

بر کند سیل سرشکم ز میان بنیادش / گر میان من و او سدّ سکندر باشد