شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16136

چون خزان، بر شاخ و برگ دل مزن / خلق را مسکین و سرگردان مکن

نرگس مست خوشت، گر چه چو من بیمار است / ای خوشا نرگس مست تو که خوابی دارد

خیمه اُنس مزن بر در این کهنه رباط / که اساسش همه بی‌موقع و بی‌بنیاد است

چو قابیل‌اند اخوان زمان، همراه تا کُشتن / از این آدم نمایان بیش از این یاری نمی‌آید

در غنچه برگ گل بود ایمن ز زخم خار                                             دلگیر ماه مصر ز زندان چرا شود (استعاره  تلمیح)

تابوت بهر مرده‌ دلان مهد راحت است                                            زاهد ز زهد خشک پشیمان چرا شود (تشبیه _ حس‌آمیزی)

من که تا خاستم از خاک، به‌خون افتادم                                         در قیامت دگر از خاک چرا برخیزم (تضاد مجاز)

گرنه «صائب» داغدار از رفتن پروانه است                                         شمع خاکستر چرا در انجمن بر سر کند (ایهام تناسب _ حسن تعلیل)