شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 16602

با کاروان حّله برفتم ز سیستان / با حله‌ای تنیده ز دل بافته ز جان 

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من / هیچ کس مینپسندم که به جای تو بود 

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی / تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند 

سلام حال بیماران رسانیدن صبا داند / ولی او نیز بیمارست و می‌ترسم که نتواند

ببین که مرغ چمن دم‌به‌دم هزار سلام / به دست باد صبا می‌کند به باغ ابلاغ

در وداع شب همانا خون گریست / روی خون‌آلود زان بنمود صبح

بیار باده که عمری است تا من از سر امن / به کنج عافیت از بهر عیش ننشستم