شرکت در آزمون آنلاین
دین و زندگی 3 (رشته انسانی)
-
درس 8: بازگشت
| آزمون شماره 5424
گناهکاران و ستمکاران به خویشتن به چه علتی تحت بدترین شرایط نیز نباید از رحمت خداوند ناامید شوند؟
آنجا که درباره حقوق الهی سخن به میان می آید بر اساس مهربانی خداوند اگر ببیند که شخص توبه کار تلاش خود را کرده و نتوانسته همه گناهان را جبران کند بقیه موارد را خود جبران کرده و او را عفو می کند. این موضوع موید کدام سنت الهی است و یادآور کدام عبارت شریفه است؟
مفهوم صحیح تسویف کدام است و این حربه از فریب های کدام دشمن انسان است؟
اگر بخواهیم بر اساس آیه شریفه «قد افلح من زکاها» به ترتیب «آغازگر راز فلاح و رستگاری» و «تداوم پاک ماندن جان و دل انسان» را مستند به روایات و آیات کنیم، کدام یک صحیح است؟
اگر بندگانی از گناهکاران که بعلت گناهان زیاد از رحمت خداوند ناامید شده اند را بخواهیم موعظه کنیم تا به بازگشت و توبه امیدوار شوند متمسک به کدام آیه شریفه می شویم ؟
