شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 6251

وَ هُوَ مَعَکم اینَ ما کُنتُم

وَ ما ارسلناکَ الّا رحمةً للعالمین

لَئِن شَکَرتُم لَاَزیدنَّکُم

وَ اِنَّکَ لعلی خُلُقٍ عظیمٍ

روزی اگر صدهزار بار کنم شکر/ باز بود نعمتت ز شکر من افزون

به‌جز شکر، نعمت نگیرد که شکر / عقاب است و نعمت چو کبک دری است

چه نعمتی است تو را تا به شکر آن کوشی؟ / به حیرت اندر از کار چون تو مسکینم

تا نپنداری‌ کنون ‌کفران نعمت می‌کنم / نعمتی ناچار باید تا کسی ‌کفران کند

مرور زیبایی‌های آفرینش با شگفتی و اعجاب باید با تأمّل و عبرت همراه باشد.

آراستگی و پاکدلی، ما را با جهان پرشکوه الهی همراه و همسایه می‌کند.

فرصت‌ها مثل گذشتن ابرها می‌گذرد، فرصت‌های خوب و عزیز را دریابید.

آفریدگار همة شکوفه‌ها و زیبایی‌ها، اوست که همیشه با ماست.