شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم | آزمون شماره 29478

 شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

سعدی از این چشمه که حیوان خورد/ سیر نگردد به مرور ای صنم

غم مخور ای دل که باز ایام شادی هم رسد/ هر کجا دردی است آن را عاقبت مرهم رسد

شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک/ کز کرم و بخشش او روشن و بخشنده شدم

رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست/ نهد به پای قدح هر که شش درم دارد (مجاز-تشبیه)

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر/ شاخ بریده را نظری بر بهار نیست (تلمیح-تشخیص)

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید/ که کند شکوه ز هجران لب شیرینی (مجاز-تلمیح)

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد/ بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه-استعاره)