شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 28106

با همه وضع پیش و پس نیست کسی خلاف کس / زشتی ما نمود و بس، آینه را عدوی ما

از همه ساده‌ کن آیینه‌ی خویش / وز همه پاک بشو سینه‌ی خویش

حیرت‌طرازی است نیرنگ‌سازی است / تمثال اوهام، آیینه دنیا

آبی که خضر حیات از او یافت / در میکده جو که جام دارد

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت / روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

صوفی چرا هشیار شد ساقی چرا بی‌کار شد / مستی اگر در خواب شد مستی دگر بیدار شد

خلق چو مرغابیان زاده ز دریای جان / کی کند این‌جا مقام مرغ کز آن بحر برخاست

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن / من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

گوشمال آخر شود دست نوازش ساز را / سر مکش گر گوشمالی می‌دهد دوران تو را

دل پروانه صفت گرچه پر و بال بسوخت / همچنان ز آتش عشق تو اثر نیست مرا

بوته خاری است جنت موی دیدار تو را / سیر چشمی می‌کند مکروه هر مرغوب را

دلبر بی‌کینه ما شمع دل سینه ما / در دو جهان در دو سرا کار تو داری صنما

جواب داد که: نیکوتر سیرتی و پسندیده‌تر طریقتی ملوک را.

خرد و بزرگ را حاجت است و منافع آن خاص و عام و لشکر و رعیت را شامل.

نفس ایشان مهیب و مکرم گردد و هم لشگر و رعیت خشنود و شاکر باشند.

ثبات و وقار پادشاهان را زیباتر حلیتی و تابان‌تر زینتی است.