شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27528

ابلهی دید اشتری به چرا / گفت نقشت همه کژ است چرا؟

اگر یک سر مو فراتر پرم / فروغ تجلّی بسوزد پرم

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

تا چند عمر در هوس و آرزو رود / ای کاش این نفس که برآمد فرو رود

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد

بنده بی‌قیمت و میر اجل / هر دو شد افتاده تیر اجل

دست در حلقه آن زلف دو تا نتوان کرد / تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

مبادا که تاج از تو گریان شود / دل انجمن بر تو بریان شود

بگفت این و چادر به سر در کشید / یکی باد سرد از جگر بر کشید

تو کردار خوب از توانا شناس / خرد نیز نزدیک دانا شناس

چنان رو که پرسند پاسخ کنی / به پاسخ‌گری روز فرّخ کنی

قصه دختر شنو القِصه باز                                                                  کرد بر او جم دری از غصه باز

چون ندید از یاری ما شیخ سود                                                                  باز گردانید ما را شیخ زود

بسته بر این سوخته ره بحرها                                                                  گه سد ره قافیه گه بحرها

هر دلی کز عشق زر گیرد خلل                                                                  در قیامت صورتش گردد بدل