شرکت در آزمون آنلاین تاریخ 2 - تاریخ 2

تیمور پس از طی چند مرحله یورش سرتاسر ایران را تحت سیطره خود در آورد؟

دیوان سالارانی هم‌چون … مربوط به دوره نامسلمانی حاکمیت ایلخانان کوشیدند تا مغول‌ها را با فرهنگ ایرانی آشنا کنند و مرگ …، آخرین ایلخان مغول، آغازگر چهار دهه آشفتگی سیاسی و نابسامانی نسبی در اوضاع اقتصادی و اجتماعی ایران بود و پایتخت آخرین ایلخانان شهر … بود و برخلاف اقتصاد …، اقتصاد … در عصر مغول و تیموری وضعیت به مراتب بهتری داشت.

رشیدالدین فضل‌الله همدانی _ الجایتو _ اصفهان _ شهری و تجاری _ کشاورزی

عطاملک جوینی _ ابوسعید _ سلطانیه _ کشاورزی _ شهری و تجاری

aرشیدالدین فضل‌الله همدانی _ ابوسعید _ اصفهان _ کشاورزی _ شهری و تجاری

عطاملک جوینی _ الجایتو _ سلطانیه _ شهری و تجاری _ کشاورزی

با توجه به متن (1 و 2) کدام گزینه پاسخ صحیح سؤال های زیر است؟

متن 1:«تیمور کسان خویش به ضبط شهر فرستاد. به هر کوی و برزن جمعی از آنان برگماشت و در هر ناحیت و مَحلّت گروهی پراکنده داشت و آنان سر به تبهکاری و دست به آزار اهالی برآوردند. مردم را بنده وار به خدمت گرفتند و آزار و ستم از حد به در بردند و …»

متن2: «نامه ها که از درگاه نویسند بسیارند و هر چه بسیار شد حرمتش برود. باید که تا مهمی نشود از مجلس عالی چیزی ننویسند و چون نویسند باید که حشمتش چنان باشد که کس را زهره آن نباشد که آن را از دست بنهد تا فرمان را پیش نبرد و …»

الف) متن (1)، به عنوان بخشی از کتاب ابن عربشاه، به کدام نوع تاریخ نگاری اشاره می کند و حاوی چه نوع اطلاعاتی است؟

ب) اطلاعات مندرج در متن (2)، برای بازشناسی کدام حوزه از تاریخ نگاری مفید است و چرا باید این منبع، یک منبع تاریخی برجسته قلمداد شود؟

سلسله ای _ توصیف و ثبت و ضبط تاریخ زندگی فرمانروا به صورت پراکنده _ سیاست نامه ها _ زیرا به اخلاق کشورداری و مناسبات اخلاقی فرمانروا و مردم می پردازد.

تک نگاری _ ثبت و ضبط زندگی ادیبان و مشاهیر به اشاره فرمانروا به صورت ویژه _ اندرزنامه ها _ زیرا توسط وزیر مقتدر دوره سلجوقیان، خواجه نظام الملک توسی بیان شده است.

سلسله ا ی _ ثبت و ضبط زندگی ادیبان و مشاهیر به اشاره فرمانروا به صورت ویژه _ اندرزنامه ها _ زیرا به اخلاق کشورداری و مناسبات اخلاقی فرمانروا و مردم می‌پردازد.

تک نگاری _ توصیف و ثبت و ضبط زندگی فرمانروا به صورت متمرکز و ویژه _ سیاست نامه ها _ زیرا توسط وزیر مقتدر دوره سلجوقیان، خواجه نظام الملک توسی بیان شده است.