شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16467

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

ساقیا بده جامی زآن شراب روحانی/ تا دمی بیاسایم زین حجاب جسمانی

غمت در نهان‌‌خانه دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود/ آن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌‌رود

ور پایبندی همچو من فریاد می‌خوان از نفس

به نام خداوند ناهید و مهر

نبایستی نمود این روی و دیگر باز بنهفتن

که هرکس با دلارامی سری دارند و سودایی

برآرند فریاد عشق از ختا

ندانم هیچ کس در عهد حسنت

یا رب آن روی است یا برگ سمن

گر به سر می‌گردم از بیچارگی عیبم مکن

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من / تا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا

رخ نمودن را نشانی نیست پیدا / نقد می‌بینم که رنجی می‌نمایی

سعدی چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو / ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را

کسی کو به هر جای خوش نیست با تو / مبادا برو هیچ جا در جهان خوش