شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 20775

غم تو در دلم آتش نهاد و از لعلت / صد آتش دگر اندر نهاد می‌آید

گر بهمن و بهرام برآیند از گور / گویند که کار توست افکندن گور

اگر چه باد صبا روح پرور است به لطف / به گرد لطف تو کی‌‌‌ می‌رسد فدای تو باد

 به گلستان ِرخت بلبلی چو من نبود/ تو آن مبین که چو بلبل نمیکنم فریاد

 تو کمان کشیده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین / همه غمم بود از همین که خدا نکرده خطا کنی

 بر دیده من خندی کاین جا ز چه می‌گرید / گریند بر آن دیده کاین جا نشود گریان

خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد / آن‌گه رسی به خویش که بی‌خواب و خور شوی

ای دلیل دل گم‌گشته، خدا را مددی / که غریب ار نبرد ره، به دلالت برود

الف _ ب _ و _ ج

الف _ ج _ ب _ د

د _ ب _ ج _ الف

و _ ج _ الف _ ب

سعدی از پرده عشاق چه خوش می‌گوید / ترک من پرده برانداز که هندوی توام

پس مرا منّت از استاد بُوَد / که به تعلیم من استاد،‌ استاد

شاد باش ای موسی عمران به چابک معجزه / دیر زی، ای رستم دستان به شیرین داستان

ای نسیم صبح اگر باز اتفاقی افتدت / آفرین گویی بر آن حضرت که ما را بار نیست