شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12899

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر / مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

فراز سرو بن بنشسته قمری / به‌ سان موذنی بر بام مأذن

کسی که چاه ملامت به راه می‌کندی / به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست

ز ناز شربت کوثر نمی‌چشیدم، آه / به آتش دل داغ جگر چه کار مرا

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو همچو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

آب حیوان است یا گفتار خواجو یا شکر / ماه تابان است یا گل یا بناگوش شما

مرغ جان را هر دو عالم آشیانی بیش نیست / حاصلم زین قرص زرین نیم نانی بیش نیست

ای خوشا آهوی چشمت که به هر گوشه که هست / خوابگه بر طرف لاله و نسرین دارد

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست / بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من

تو سرو جویباری، تو لاله بهاری /  تو یار غم‌گساری تو حور دل‌ربایی

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم