شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17570

مرد هشیار منم، کم خبر از عالم نیست | وین کسی داند، کز عالم ما با خبر است              کسی

جان من، همنفس باد سحر خواهد بود / تا ز بویت نفسی در تن باد سحر است                نفسی

خاک بادا! سر من، گر سر افسر، دارم / تا به خاک کف پای تو سرم، تاجور است              سرم

آخر آن خار که بر رهگذرت نپسندم/  بر دل من چه پسندی، که تو را رهگذرست؟           خار

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود؛ (نهاد)

دوش در حلقۀ ما قصّۀ گیسوی تو بود / تا دل شب سخن از سلسلۀ موی تو بود؛ (متمم)

عشق آمد آنچنان به دلم در زد آتشی / کز وی هزار سوز مرا در جگر فتاد؛ (مفعول)

سعدی ز خلق چند نهان راز دل کنی / چون ماجرای عشق تو یک یک به در فتاد؛ (مفعول)