شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10849

ای شب خوبیّ و بهی جان بجهد گر بجهی

دیدمش بیمار جان را گفتمش چونی؟ خوشی؟

چو باشد آب‌ها نان‌‌ها بجوشد

تو چه پرسیش که چونیّ و چگونه است دلت

شش

هشت

چهار

چهارده

گرفتارم _ زیرکی

در وفای _ ستاره‌ای

شباهنگی _ جان و دل

جمالی خوش _ کاتبی

همچو نی می‌نالم از سودای دل: هم چُ نِی می/ نا لَ مز سو/ دا یِ دل

نداری غیر از این عیبی که می‌دانی که زیبایی: نَ دا ری غِی/ رَ زین عِی بی/ کِ می دا نی/ کِ زی با یی

در پیش بی‌دردان چرا فریاد بی‌حاصل کنم: در پی شِ بی/ در دان چِ را/ فر یا دِ بی/ حا صل کُ نم

در چمن پروانه‌ای آمد، ولی نَنشسته رفت: در چَ من پر وا / نِ ای آ مد وَ / لی نَن شَس / تِ رفت