شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 23166

و آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است

لذت انگور بیوه داند نه خداوند میوه

فلان عزم کرده است و نیت جزم که بقیت عمر معتکف نشیند

گردش زمان عیش ربیعش را به طیش خریف مبدل نکند

یک دل پر درد دارم و یک جان پر زجر.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف، دارای گوهری است شریف و صاحب طبعی است کریم.

هرگاه که یکی از بندگان گنه‌کار پریشان‌روزگار دست انابت به امید اجابت به درگاه حق جل و علا بردارد.

گفتی خرده مینا بر خاکش ریخته و عقد ثریا در تاکش آویخته.

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.

هر آن سِرّی که در سر داری با دوست در میان منه. چه دانی که وقتی دشمن گردد.

هر که دشمن کوچک را حقیر می‌دارد، بدان ماند که آتش اندک را مُهمَل می‌گذارد.

هر که در حال ِتوانایی نکویی نکند، در وقت ِناتوانی سختی بیند.

تاریکی ما چِبوَد در حضرت نور تو / فعل بد ما چِبوَد با حُسن فِعال تو؟

گر قالبت در خاک شد، جان تو بر افلاک شد / گر خرقه تو چاک شد جانِ‌ تو را نَبوَد فنا

تلخی ز تو شیرین شود، کفر و ضلالت دین شود / خار خسک نسرین شود صد جان فدای جان تو

او هست از صورت بَری،‌ کارش همه صورتگری / ای دل ز صورت نگذری،‌ زیرا نه‌ای یکتوی او (یکتو: یک‌لا)