شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30376

پس هستی من ز هستی اوست/ تا هستم و هست دارمش دوست

من نخواهم شادی و عیش و طرب/ درد و سوز عشق خواهم روز و شب

اگر عمارت شدّاد شد بهشت برین/ ببین که بر چه طریقش بهشت شد شدّاد

ای جان جان جان جان ما نآمدیم از بهر نان/ بر جه گدارویی مکن در بزم سلطان، ساقیا!

ای دل آواره بیا وی جگر پاره بیا / ور ره در بسته بود از ره دیوار بیا

 چمن خوشست و هوا دلکشست و می بیغش / کنون به جز دل خوش هیچ درنمی‌باید

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد / که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی / بلبل سرمست تویی جانب گلزار بیا

آن لعل دلکشش بین وان خنده دل آشوب / وان رفتن خوشش بین وام گام آرمیده

ای مست شب‌رو کیستی، آیا مه من نیستی / گر نیستی پس چیستی؟ ای همدم تنهای دل

دامن‌کشان همی‌شد در شرب زر کشیده / صد ماهرو ز رشکش جیب قصب دریده

نه از روی تو ام روی جدایی است / نه با روی تو روی بی‌وفایی است

پدر با پسر یکدگر را کنار                      گرفتند و کرده غم از دل کنار

صدر سخی که لازم افعال اوست بذل           این اسم مشتق است هم از مصدر سخاش

گفتی مگر به صورت من عاشقی کمال           صورت ندیده چون بنویسم جواب را

در سایه سروی به سرای بستان               از ساقی سیم ساق ساغر بستان