شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20684

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

 منهدم گشت چو بنیاد وفا کعبه دل                       حاکمی کو که ز بیداد بتان داد زنم

 دلم ز جور بتان لذتی دگر دارد                     جفا به دفتر شوقم وفا حساب شود

 تا چند عاشقان را خوبان به رشک سوزند                      یا رب جزای خود ده این قوم بی‌وفا را

 عاشق بَرَد از بخت به دیوانِ که فریاد                    بگسستن دل مشکل و امید وفا هیچ

سر از قلاده آموختن مپیچ و بدان / که دیگران هم از آموختن شدند استاد

هر که ز آموختن ندارد ننگ / دُر برآرد ز آب و لعل از سنگ

گر نمی‌خواهی در آتش سوختن / بایدت اندرز ما آموختن       

زمانی میاسای از آموختن / اگر جان همی‌خواهی افروختن

آمد و شد درگرفت از چپ و از راست دوست                                                                         دل به تماشای او بر در و دیوار شد

شمشاد همی‌لرزد چون بید ز بالایت                                                                                         بالای چنین رعنا در شهر بلا باشد

خدنگ غمزه شوخت ز جوشن دل من                                                                               گذار کرد چو سوزن که در حریر شود

سینه را ساخته بودم سپر تیر غمت                                                                          دل نهادم به جراحت، که سپر چیزی نیست

ز خود برآمدگان رستگار می‌باشند                                ز دار و گیر جهان برکنار می‌باشند

جهان ویران کند گر خود بنای تخت جمشید است          برو تاریخ این دیر کهن از یادگاران پرس

ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد               مر آن را رنگرز هر لحظه در رنگ دگر دارد

بر قرار موج دریا نقش حزمت گر کشند                      موج دریا جاودان چون کوه ماند استوار