شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9702

داروی درد شوق را با همه علم عاجزم / چاره کار عشق را با همه عقل جاهلم

ز روی علم قوا را به خرج باید داد / و گرنه قوّه هدر رفته است و رنج هباست (هبا: گرد و غبار)

زور داری، چون نداری علم کار / لاف آن نتوان به آسانی زدن

ولیکن علم را هم بی‌عمل کامی روا نبود / چه سان بینی شجاعی را که بی‌تیغ و سنان‌ بینی

ز تیر عشق تو زخمی به سینه می‌خواهم                    که هر کجا روم  از تو نشانه‌ای باشد

صد گونه مرهم ار بنهی سودمند نیست                  آن را که زخم بر جگر آمد ز شست عشق

زخم تو آن چه می‌کند با دل خستگان عشق             صبح نکرده با هوا گل به چمن نمی‌کند

سر متابید ز تسلیم که در عرصۀ عشق                  هیکل عافیت از زخم حمایل بخشند

صفر

یک

دو

سه

ما خود نمی‌رویم دوان از قفای کس / آن می‌برد که ما به کمند وی اندریم

قلم خاصیتی دارد که سر تا سینه بشکافی / دگربارش بفرمایی به فرق سر دوان آید

ایشان چو ملخ در پس زانوی ریاضت / ما مور میان بسته، دوان بر در و دشتیم

وزین جانب افتان و خیزان جوان / همی رفت بیچاره هر سو دوان