شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 16289

شعر هندی شعری معنی‌گراست؛ نه صورت‌گرا و شاعران به معنی بیشتر توجّه دارند تا به زبان.

نثر این دوره از دیدگاه ادبی ارزش چندانی ندارد؛ زبان عامیانه است و اگر بخواهند ادبی بنویسند، تصنّعی و با تکلف می‌نویسند.

کتاب‌ شرفنامه بدلیسی و کتب داراشکوه به شیوه نثر ساده به‌ترتیب در هند و عثمانی در این دوره نوشته شده‌اند.

در سبک هندی به‌دلیل کم‌توجّهی شاعران کوچه و بازار به آرایه‌های ادبی، به بدیع و بیان جز به صورت طبیعی و تصادفی توجّه نمی‌شود.