شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9428

روز شنبه ز دیر شمّاسی/ خیمه زد در سواد عبّاسی

به بهزاد بنمای زین و لگام/ چو او رام گردد تو بگذار گام

ریزش اهل کرم در پرده صائب خوشتر است/ بیشتر فصل بهاران در سحاب است آفتاب

بزمی پر از پری است فغانی تو در میان/ دیوانۀ کدامی و شیدای کیستی؟

وی با به کاربردن مضمون‌های ابداعی فراوان، خلاق‌المعانی ثانی لقب گرفت.

در غزل‌سرایی مشهور است.

برخی از تک‌بیت‌های غزلش شاهکارهایی از ذوق و اندیشه‌اند.

وی را خداوندگار مضامین تازه شعری دانسته‌اند.

بعد از ظهور شاعران بزرگی چون سعدی، مولانا و حافظ در دوره عراقی به دلیل تسلط طولانی‌مدت مغولان و تیموریان، جایی برای رشد زبان و ادبیات فارسی و ادیبان باقی نماند. 

وحشی بافقی از شاعران قرن دهم است که سبک شعرش حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است و واقع‌گرایی شاخصه اصلی آن است.

هر چند شاهان صفوی در ترویج و نفوذ فرهنگ زبان عربی در ایران نقش بسزایی داشتند؛ اما کم و بیش به زبان فارسی نیز کتاب نوشته و به نوعی علاقه نشان داده‌اند.

شاعران این دوره تشخیص داده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبه ذهنی و تخیلی یافته است و با ادامه پایبندی به سنن ادبی نابود می‌شود.