شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31526

در بیت آغازین آرایه‌های «واج‌آرایی» و «جناس» به‌کار رفته است.

در بیت پایانی آرایه‌های «تضاد» و «جناس» زینت‌بخش کلام سعدی شده است.

واژه «اخگر» از کاربردهای کهن زبان است و «بمیرد» در معنای امروزی به‌کار نرفته است.

پیام محوری شعر صورت سؤال، «تأکید بر آمدن آسانی پس از دشواری» است.

ده آدمی بر سفره‌ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حکما گفته‌اند: توانگری به قناعت به از توانگری به بضاعت. (پیام عبارت نفی حرص است.)

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان و عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان. (حذف فعل به قرینه)

رازی که نهان خواهی با کس در میان منه وگرچه دوست مخلص باشد که مر آن دوست را نیز دوستان مخلص باشد. (کاربرد تاریخی دستور)

بی‌هنران هنرمندان را نتوانند که بینند که سفله چون به هنر با کسی برنیاید، به خُبثش (پلیدی) در پوستین افتد. (استفاده از آرایه‌های کنایه و تضاد)

کاربرد شبکة معنایی تناسب

کاربرد تاریخی دستور و کوتاهی جمله‌ها

کمی واژگان غیرفارسی و وجود واژگان کهن

ساده و عینی بودن ظاهر شعر و ذهنی و معنوی بودن نتیجة آن