شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17593

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

جان شد سیاه چون دل شمع از تف جگر / پس هم‌چو شمع از مژه خوناب زرد خاست

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک / تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

من چون کبوتران به وفا طوق‌دار او / او کعبه‌‌ی من و حرم از من دریغ داشت

تا گل روی تو در باغ لطافت بشکفت / پرده صبر من از دامن گل چاک‌تر است

لعلش آتش، نرگسش مست مدام / قدّ سروش را ندارد دلبری

تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد / که دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد

خیال تو چو درآید به سینه عاشق / درون خانه تن پر شود چراغ حیات

جهان چیست مهمان سرای سخایش / نمکدان مه و مهر، نان و فلک، خوان: (چهار)

گذشت روزگاران بین که دوران شباب ما / در این سیلاب غم دسته گلی شاداب را مانَد: (دو)

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو / با کمان ابرو و تیر نگاه آمد گذشت: (دو)

شِکَر شُکر ز طوطیّ روان باز مدار / دو سه روزی که بمانده است درین تیره قفس: (دو)