شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12281

رشته شمع وجودم آتش عشقش بسوخت / عارفانه باخبر از ذوق پروانه شدم

مدتی با زاهدان در زاویه بودم مقیم / چون ندیدم حاصلی دیگر به میخانه شدم

راز جانانه اگر جویی بجو از جان من / زانکه جان کردم فدا همراز جانانه شدم

خمّ می را سرگشودم جام می دارم به دست / توبه را بشکستم و در بند پیمانه شدم

هر که را گفتم: «این کیست؟» مرا گفت که: «او / آفتابست همی گوی زند در میدان»

من که در آتش سودای تو آهی نزنم / کی توان گفت که: «بر داغ، دلم صابر نیست»؟

گفتی که: «حافظ این همه رنگ و خیال چیست؟» / نقش غلط مبین، که همان لوح ساده‌ایم

گفتم که: «چیست نام عدویش؟ یکی بگوی» / گفتا: «اگر ندانی، کم دان ز روزگار»

دوم‌شخص _ دوم‌شخص

دوم‌شخص _ سوم‌شخص

سوم‌شخص _ دوم‌شخص

سوم‌شخص _ سوم‌شخص

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد                فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

بنفشه طرّة مفتول خود گره می‌زد                                صبا حکایت زلف تو در میان انداخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                       سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم                                نصیبة ازل از خود نمی‌توان انداخت

نرود میخ آهنین در سنگ 

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.

صدها چراغ دارد و بی راهه می‌رود               بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش

نصیحت گوش جانا که از جان دوست‌تر دارند                جوانان سعادتمند پند پیر دانا را