شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 27675

نادره کبکی به جمال تمام/ شاهد آن روضه‌ی فیروزه‌فام

چو خواهی که نامت بود جاودان/ مکن نام نیک بزرگان نهان

خرد گر سخن برگزیند همی/ همان را گزیند که بیند همی

آنجا که بود آن دلستان با دوستان در بوستان/ شد گرگ و روبه را مکان، شد گور و کرکس را وطن

هر چه بر نفس خویش نَپسندی $\leftarrow$ (هَر چِ بَر نَفسِ خیش نَپسَندی)

هَم قصّه نانموده دانی $\leftarrow$ (هَم قِصصِ یِ نا نِمودِ دانی)

که نیم بر در تو بالین نه $\leftarrow$ (کِ نِیَم بَر دَرِ تُ بالین نِه)

چون نای بی‌نوایم از این نای بی‌نوا $\leftarrow$ (چُ نایِ بی نَ وایَم از ین نایِ بی نَوا)

الف، ت

پ، ث

ب، پ

الف، ث

بنالد همی پیش گلزار بلبل

تو ندانم به چه امید نهادستی

بگو  از  دلیران و مردان جنگ

تو را پاک آفرید ایزد، ز خود شرمت نمی‌آید