شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 30095

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

خم‌ها همه در جوش و خروشند ز مستی

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد

چو تو آمدی، مرا بس که حدیث خویش گفتم/ چو تو ایستاده باشی، ادب آن‌که من بیفتم

تو اگر چنین لطیف از درِ بوستان درآیی / گل سرخ، شرم دارد که چرا همی شکفتم

دو سه بامداد دیگر که نسیم گل برآید / بتر از هزار دستان بکشد فراقِ جفتم

به امید آن‌که جایی قدمی نهاده باشی / همه خاک‌های شیراز به دیدگان بُرفتم

هر کسی از ظنّ خود شد یار من (2)

 شکر نعمت، نعمتت افزون کند (5)

 تو هرگز رسیدی به فریادِ کَس (4)

 به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های رنگین (7)