شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 15763

الهی اگر بهشت چون چشم و چراغ است. بی دیدار تو درد و داغ است

دوستی که به عمری فراچنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند

تنی چند متفق سیاحت بودند و شریک رنج و راحت

صیاد بی‌روزی ماهی در دجله نگیرد و ماهی بی‌اجل بر خشک نمیرد

از هر شاخی هزار ستاره تابان و در هر ستاره هزار سپهر حیران.

امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوب است. (غدر: فریب)

مرقّعه زینت اولیای خدای است، عوام بدان عزیز گردند و خواص اندر آن ذلیل.

چون کسی با طریقت آشنا بود، ورا قبا چون عبا بود.

شیطان با مخلصان بر نمی‌آید و سلطان با مفلسان.

درویش ضعیف‌حال را در تنگی مپرس که چونی مگر به شرط آن‌که مرهمی بر ریشش نهی و معلومی در پیشش.

قلم بر بی‌دلان گفتی نخواهم راند و هم راندی           جفا بر عاشقان گفتی نخواهم کرد و هم کردی

بدم گفتی و خرسندم عفاک الله نکو گفتی                       سگم خواندی و خشنودم جزاک‌الله کرم کردی

چه لطف است این‌که فرمودی مگر سبق‌اللسان بودت             چه حرف است این‌که آوردی مگر سهوالقلم کردی

مکن سرگشته آن دل را که دست آموز غم کردی                      به زیر پای هجرانش لگدکوب ستم کردی