شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20461

مجاز

حس آمیزی

تشخیص

تشبیه

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت

سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم / که جان را نسخه ای باشد ز لوح خال هندویت

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی / نیاید هیچ در چشمش به‌جز خاک سر کویت

به گیتی ز بخشش بود مرد مِه                              تو گر گنج داری ببخش و منه

مدار و ببخش آن چه افزون بود                           وز اندازه خورد بیرون بود

اگر هزار گنه بینی از سپهر دو رنگ                     بر او ببخش که بخشیدنِ گناه، خوش است

بخل عیبی است که صد فضل بپوشاند و جُود        کیمیایی است که صد عیب هنر گرداند

نه ز هجران تو غمگین نه ز وصلت شادم                                 که بد و نیک جهان گذران می‌گذرد

دو روزی بگذرد گو ناخوش از هجرش به من هاتف                    که بگذشته است بر من در وصالش روزگاری خوش

خزان چو بگذرد از پی بهار می‌آید                                            خزان عمر ندارد ز پی بهار افسوس

خشک و تر زمانه رنگ بقا ندارد                                              معلوم می‌توان کرد از شبنم و شرارش