شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 29267

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن شناس نه‌ای جان من خطا اینجاست

صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم / به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم

سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم / که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم

ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو / زینت و تاج نگین از گوهر والای تو

کودکی در پیش تابوت پدر                  زار می‌نالید و برمی‌کوفت سر

حیله‌آموزان جگرها سوخته                  فعل‌ها و مکرها آموخته

فتنه و آشوب و خون‌ریزی مجوی                   بیش از این از شمس تبریزی مگوی

این سخن نه هم ز درد و سوز گفت                خوابناکی هرزه گفت و باز خفت