شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12294

دواسبه پیک نظر می‌دوانم از چپ و راست / به جست‌وجوی نگاری، که نور دیده‌ی ماست        (نور)

مرا، که جز رخ او در نظر نمی‌آید / دو دیده از هوس روی او پر آب چراست؟        (او)   

به نور طلعت تو یافتم وجود تو را / به آفتاب توان دید کآفتاب کجاست        (تو)

به قامت خوش خوبان نگاه می‌کردم / لباس حسن تو دیدم به قد هریک راست         (حسن)

به خرد شرح کمالت نتوان / به سخن شکر نوالت نتوان

صد شکر خداوند را که آزم / کم شد چو فزون شد شمار سالم

شکر ما گر رسد به هفت اورنگ / پیش انعام او نیارد سنگ

راه شکرش به پای هرکس نیست / که حدش زان سوی نهایت‌هاست

سایه‌ات را از سرم مگیر، ای که خورشید به شوقِ تو طلوع می‌کند هر بامداد.

و هر شبانگاه ماه، به تقلیدی کودکانه از چهره‌ی دلرُبای تو خودنمایی می‌کند.

گردشِ خورشید به دورِ زمین، نظری است که سال‌ها پیش بی‌اعتبار شد.

امّا ماه، فقط از جاذبه‌ی خورشیدِ روی توست که دورِ زمین می‌چرخد.

همچو ابر از چشم گوهربار خویش / گوهرافشان شد ز هجر یار خویش

سخن به دانش گویند پایگه گیرد / وگرنه طوطی و شارک چو آدمی گویاست

دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی / عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی

در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟ / به امید آن‌که شاید تو به چشم من درآیی

مراقب

تحسین

انتظار

رئوس