شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30238

جوع رزق جان خاصان خداست / کی زبون هم‌چو تو گیج گداست

او همی گوید که امر و نهی لاست / اختیاری نیست، این جمله خطاست

ما محبّ جان روح‌افزای تو / ساجدان مخلص بابای تو

چون مگس در دوغ ما افتاده‌ای / تو نی‌ای مست ای مگس! تو باده‌ای

زره ز زلف گره‌گیر بر تن است تو را / به روز رزم چه حاجت به جوشن است تو را

تا اختیار کردم سر منزل رضا را / مملوک خویش دیدم فرمانده قضا را

نازم خدنگ غمزه آن دلپذیر را / کز وی گریز نیست دل ناگزیر را

طالب جانان به جان خریده الم را / عاشق صادق کرم شمرده ستم را

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی ‌نوشم ز باغ عیش گل چینم

آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند / بر جای بدکاری چو من یک دم نکوکاری کند

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض به اسرار علم غیب کند

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد / دوستی کِی آخر آمد دوستداران را چه شد

مبادا که تاج از تو گریان شود / دل انجمن بر تو بریان شود

بگفت این و چادر به سر در کشید / یکی باد سرد از جگر بر کشید

تو کردار خوب از توانا شناس / خرد نیز نزدیک دانا شناس

چنان رو که پرسند پاسخ کنی / به پاسخ‌گری روز فرّخ کنی