شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 25010

از کس طمع خام نداریم خوشیم

به آزار فرمان مده بر رهی

می‌توانی به لطف دستم‌ گیر

بر ایشان سپهدار کرد آفرین

مکن ز غصّه شکایت که در طریق طلب

ای بخارا شاد باش و دیر زی

فدای دوست نکردیم عمر و مال ولی

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

سه

یک 

چهار

دو

چرخ بر گرد تو دانی که چسان می‌گردد / همچو شهباز که بر گرد کبوتر گردد

ماه چون شب شود، از جای به جایی حیران / پی کیخسرو و دارا و سکندر گردد

هر نفس کز تو برآید، چو نکو درنگری/ آز تو بیشتر و عمر تو کمتر گردد

این سبک خنگ بی‌آسایش بی‌پا تازد / وین گران‌کشتی بی‌رهبر و لنگر گردد

سرخ و سیه شقایق هم ضدّ و هم موافق / چون مؤمن و منافق پنهان و آشکارا (استفاده از تشبیه حسی)

سپس یار بد نماز مکن / که بخفته است مار در محراب (شعر پند آموز و ساده)

سپه یک سره نعره برداشتند / سنان ها به ابر اندر افراشتند (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

از شبیخون نسیم صبح ایمن می‌شود / شمع اگر فانوس سازد پردۀ راز مرا (سادگی فکر و کلام)