شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 6276

گوید که تو از خاکی ما خاک توایم اکنون/ گامی دو سه بر ما نه و اشکی دو سه هم‌ بفشان

سعدی به هیچ معنی چشم از تو برنگیرد/ تا از نظر چه خیزد، کاندر نظر نباشد

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/ وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

پیش کمان ابرویش لابه همی‌کنم ولی/ گوش کشیده است از آن گوش به من نمی‌کند

ای میر نمی‌بینی این مملکت جان را / این روضه دولت را این تخت و سعادت را (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن)

گر نه تهی باشدی بیش‌ترین جوی‌ها / خواجه چرا می‌دود تشنه در این کوی‌ها (مفتعلن مفتعلن فاعلن)

صد چشم شود حیران در تابش این دولت / تو گوش مکش این سو هر کور عصایی را (مستفعل مفعولن مستفعل مفعولن)

ای رویت از قمر به، آن روبه‌روی من نه / تا بنده دیده باشد صد دولت ابد را (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن)

جور بکن که حاکمان جور کنند بر رهی / شیر که پایبند شد تن بدهد به روبهی

در عین تیرباران چشم از تو بر نبستم / در وقت دادن جان دل از تو برنکندم

تاریخ این حکایت گر از تو باز پرسند / سرجمله‌اش فروخوان از میوه بهشتی

شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب / باز به پیرانه‌سر عاشق و دیوانه شد