شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19083

زان گنج شایگان که به کنج قناعت است / مور ضعیف گر چو سلیمان شود رواست

بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین / کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس

خواب ببر ز چشم ما چون ز تو روز گشت شب / آب مده به تشنگان عشق بس است آب ما

خون چکیده‌ست ره ره این نه بس است / عاشقی جز که خون‌فشان نبرد

گرفتار کمند ماهرویان                                         نه از مدحش خبر باشد نه از ذمّ

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن                                       که پیش طایفه‌ای مرگ به که بیماری

چشمی که جمال تو ندیدست چه دیده است                                       افسوس بر اینان که به غفلت گذرانند

به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر                                       چنان موافق طبع آیدم که ضرب اصول

سفر کنید از این قربت و به خانه روید / از این فراق ملولیم عزم فرمایید

به دوغ گنده و آب چه و بیابان‌ها / حیات خویش به بیهوده چند فرسایید؟

خدای پرّ شما را ز جهد ساخته است / چو زنده‌اید بجنبید و جهد بنمایید

به کاهلی پر و بال امید می‌پوسد / چو پرّ و بال بریزد دگر چه را شایید؟