شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16404

همین است پیغام گل‌های رعنا

همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

روی نیاورد به من یار که معیوب بدم

رها کن که نامم به ننگی برآید

جهان فتنه بگرفت و پر مشک شد هم / چو بگذشت بادی به مشکین کمندت

مکن بیقرارم چو گردون که گردون / به صاحب قرانیم اقرار دارد

ز من سایه‌ای ماند از مهر رویش / گر آن مَه ز خور سایبان برنگیرد

هر که او را ذره‌ای با ماهرویان مهر نیست / بر چنین عامی فضیلت می‌نهند اَنعام

باده او همدل من بام فلک منزل من        ای شب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش

چه رعنا رقیبی چه شیرین طبیبی                         تو در جنگ آیی روم من به صلح

هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت           بوالمعالی گشته بودی فضل و حجت می‌نمودی

بدم بی عشق گمراهی درآمد عشق ناکامی      چو بر صورت زند یک‌دم ز عشق آید جهان بر هم